Aklınız yalnızca bazı şeyleri bilir, iç sesiniz, içgüdünüz ise her şeyi. İçgüdüsel olarak bildiklerinize kulak verirseniz, onlar sizi daima doğru yola götürür.
~ Henry Winkler ~
Ermiş kartı Kahramanın Yolculuğu'nun Eşikten Atlama aşamasının üçlü kart grubunun (Araba - Adalet - Ermiş) üçüncü kartıdır.
Bu kartın teması kendini bilmektir ve kahramanın kendisinin gerçekte kim olduğunu öğrendiği noktadır. Gündüz yolculuğunun hasadının alındığı son duraktır ve bundan sonra gece yolculuğu yani yeraltına iniş başlar.
Bilinçlenme yolunda gerçek kimliğimiz ancak sükunette ve inzivada anlaşılabilir. Bu kart bizim, kendimize daha fazla yaklaşabilmek, başkalarının fikirlerinden özgürleşmek ve onlardan etkilenmemek için kendimizi geri çektiğimizi gösterir. Bu nedenle Ermiş çoğu zaman, bir iş veya problem üzerinde yoğunlaşarak çalışabilmek veya doğru farkındalıklar kendini gösterene kadar sakin bir dikkatle beklemek için süre yalnız kalmak istediğimiz zamanları ifade eder. Zaten kapüşon, Ermiş'in kendi içini dinlemesi ve yabancı etkilerden korunduğu anlamına gelmektedir. İçerisinde altı köşeli yıldızın parladığı fenerle kendi yolunu bulabilir.
Bu kartta dışsal olarak fazla görünen bir ifade yoktur, dışarıda hiç bir şey olmuyormuş gibi görünür ama içeride bir hareketlilik ve yoğun bir araştırma, bulmaya çalışma dürtüsü vardır. Daha fazla derinlik içeren ilgiler ortaya çıkar ve bu ilginin sonucu günlük hayata ilişkin farklı bir bakış geliştirilir. Ve yavaş yavaş bir bütünün parçası olunduğu hissedilmeye başlanır ve içsel pencere aydınlanır. Ve daha anlamlı bir şeyler yapma eğilimi ortaya çıkar, bu yönde hedefler belirir. Ancak dikkat o kadar içeriye yönelmiştir ki dışarıya yönelik dikkat azalır ve birlikte paylaşılan ortamlardaki eş ve arkadaşlarla çatışma ortaya çıkabilir. Çünkü bu süreçte onlara ve ortama dikkat edilmiyordur. Bu olaylara, olgulara, ve şeylere başka bir boyuttan bakılan bir zamanıdır. Ermiş gözden geçirir, sorgular, arar ve araştırır. Ve böylece yaşamdaki kendi yerinin resmini oluşturur, toplumdaki yerini somutlaştırır. Bu kart açık fikirli ve olumlu eleştiriyi kabule hazırdır.
Ama aşırıya kaçacak olursa o zaman başkalarını dinlemeyi reddeder, kendi fikirlerini başkalarının kafasına sokmak için onları zorlar, dünyayı kendi görüşüne göre dönüştürmek için umutsuzca çabalar. Kendi içsel belirsizliği öyle bir hal almıştır ki ancak dünyayı ikna edebilirse kendini ikna edebilecektir ve bunu göremez.
Halbuki olumlu Ermiş daha büyük bütündeki yerine ilişkin bir içgörü kazanmıştır ve bunu günlük hayata uyarlamaya hazırdır.
Güneş Yamanlıca, 01.10.2007, İstanbul