İyileşmek tedavi olmakla aynı şey değildir. İyileşmek bizi eski durumumuza geri götürmek yerine bizi kendi benliğimize yaklaştırır.
~ Zen deyişi ~
Mahkeme kartı Kahramanın Yolculuğu'nun Dönüş Eşiğini Atlama/Yeniden Doğuş aşamasının üçlü kart grubunun (Güneş - Mahkeme - Dünya) ikinci kartıdır.
Kahramanın uğruna savaş verdiği şey ya da olgu her ne idiyse, ki bu her anlamda onun hazinesidir, şimdi ona iyileşmeyi getirir. Dönüşüm mucizesi gerçekleşir.
Güneş kartındaki yaşama sevinci burada benliğimize derin bir demir atmış, bizi cesaretlendirmiş ve yeni duygular uyandırmıştır. Kendimizi hangi şartlarda bulursak bulalım yaşama karşı büyük bir şükran duyar, ve derin bir doyum hissederiz. Hepimizin bütün olduğunu deneyimleriz. Bu bizi günlük hayattaki önemsiz şeylerin zincirlerinden kurtarır ama işlev görmemizi de engellemez. Aksine bilincimizle bilinçaltımızı canlı bir etkileşimde tutmanın bir yolunu bulduğumuz ve bilinçdışımızın dilini anlayabildiğimiz için hacıyatmaz gibiyizdir, yani dengemizi bozacak ne kadar darbe alırsak alalım hemen dengemizi geri kazanırız. Dolayısıyla işlevselliğimiz artmıştır.
Yaşam sevgisi ve şükran duygusunun yanı sıra dünyada, evrende büyüyen, gelişen her şeye derin bir saygı duyarız, çünkü biz de onların bir parçasıyızdır. Elbette bunun bir sonucu da daha fazla çevreci bir kişi haline gelmemizdir. Çevremize ve dünyaya zarar verecek olursak, bu doğrudan cebimizi etkilemese bile, kendimize zarar vermiş olacağımızı biliriz.
Bu bütünlük duygusu bir enerji stoğunu ortaya çıkartır. Hâlâ bir insan olduğumuzu ve sürekli kendi üzerimizde çalışmaya devam etmemiz gerektiğini biliyor olmakla birlikte bizi engelleyen komplekslerimizle ve sorunlarımızla nasıl daha verimli bir şekilde baş ettiğimizi görürüz. Ve bu durum gizli kalmış yeteneklerimizin ortaya çıkmasını sağlar, çünkü artık komplekslerimiz onları bilinçdışımızda daha zor zaptetmektedirler.
Mahkeme bize günlük hayatta olumlu değişiklikler getirir. İşte bir terfiden, yeni bir hayat görüşüne kadar geniş bir yelpazede. Ama kesinlikle sıradan iyileşmelerden çok daha dikkat çekicidir. Yaşam içimizle yakın temas içerisindedir ve içeride uzun süredir biz farkında olmadan uyuyanlar şimdi gerçekleşiyorlardır. Beraberinde yeni aktiviteler, hobiler gelir ve bunlar bizim için çok anlamlıdır ve bunları yaparkan büyük bir doyum hissederiz. Küçük olaylar büyük ve önemli şeyleri kolayca tetikler. Eğer zaman doğruysa ve olaylar olmak için bizi orada bekliyorsa küçük şeylerin büyük sonuçlarının olması mümkündür. İşte bu doğru zaman Mahkeme’nin zamanıdır.
Eğer bu sürece fazla takılacak olursak rahatlama duygumuz tükenir, açılımlara ve fırsatlara kucak açmak yerine onlara güvenmeyiz. Bizi özgürleştirecek olan şey baskı ve endişe haline dönüşür. Ve değişmeyi reddederiz. Mahkeme önümüze bir yol sunduğunda, o yoldan gitmeye meyilli gibi görünürüz, ama adım atmamak için ne mümkünse yaparız. Çünkü değişmemeye ve bütünlüğü yakalamak için hiçbir şey yapmamaya kararlıyızdır. Ve herkesten daha iyi bildiğimiz yanılsamasına düşeriz, eleştirilmeye gelemeyiz.
Halbuki Mahkeme’nin olumlu yönüyle artık yargılayıcı değilizdir. Hangi ilişki olursa olsun onun saygıya, içsel bir hoşgörüye, dürüst bir düşünceye dayandığını ve bunu kendimiz için keşfetmemiz gerektiğini biliriz.
Bu
noktaya eriştiğimizde, yani Mahkeme sürecini gereği gibi tamamladığımızda
kendimize sormamız gereken önemli soru, bu yeni boyutu günlük hayatımıza
taşımaya cesaret edip edemeyeceğimizdir. Eğer cevabımız evetse o zaman
kendimizi yaşamla birlikte dans ederken buluruz. Ve bu dans Dünya kartıdır.
Güneş Yamanlıca, 31.12.2007, İstanbul